Wat kan dan nou beter as ‘n boek in die hand? Ene wat jou so besig hou dat die wêreld om jou tot stilstand kom.
Ek hou van boeke, of enige geskrewe ding, wat my verstand en my verbeelding kan besig hou. Iets waaruit ek iets kan leer; wat my laat dink oor myself of oor God of oor die wêreld waarin ons leef.
Soms wens ek, ek kan in ‘n ander dimensie gaan wegkruip. Sodat ek in vrede my boek kan klaar lees. Waar ek vir niemand gou iets moet doen nie. Salige gedagte! Die beste ontvlugting. Nou dat ek daaraan dink…..
Ah, maar voor jy iets sê of dink dat ek stapelgek is, dit kan nie net sommer enige dimensie wees nie. Ek dink aan byvoorbeeld die “Dungeon Dimension” van Terry Pratchett se Discworld-reeks waarin daar “Things” is wat net ‘n opening soek om die wêreld binne te val en oor te neem. Of die vele dimensies waarna Sam en Rodney so baie verwys in Stargate. Parallelle dimensies en heelalle (hoe gaan mens in Afrikaans van 1 heelal na 2?! Heelalle?! Dit voel mos nou of ‘universes’ nie ‘n regte vertaling na Afrikaans toe het nie???) Nee, daardie is almal heeltemal te ingewikkeld. Selfs die dimensie waarna die Pevensies gaan wanneer hulle Narnia besoek is te wild vir my!
Nee, hierdie moet ‘n baie spesifieke dimensie wees. Daar is sekere streng vereistes. (Hey, dis my dimensie. Kry jou eie!) Dit moet ’n gemaklike klimaat wees. Nie te warm nie (te warm en ek kan nie konsentreer nie). Nie te koud nie, of my voete en hande is ysblokkies. Rustige agtergrond geluide - soos mens vind buite in die veld in die aand. Miskien ‘n vuurtjie wat gesellig knetter en af en toe vonke die lug in skiet. Hmmmmm, dit moet aand wees met ‘n duisternis sterre aan die swart hemel. My oë moet natuurlik in die nag kan sien om te kan lees sonder ‘n hinderlike lig wat my blind maak vir alles buite die ligkring. ‘n Baie gemaklike stoel sodat my rug glad nie seer raak nie (tall order!). Geen konsep van tyd nie. Niemand wat my gaan wil pla nie. Miskien wel ’n ander persoon met wie ek iets insiggewinds of sommer net snaaks kan deel. En die beste – wanneer ek die boek toemaak en terugkom na die wêreld toe, het daar nie juis tyd verloop in die hier en nou nie. Wat beteken dat ek kan wegglip midde-in chaos en daardie allerinteressantste laaste 10 bladsye kan verslind.
